De Veer van Heleen Versteegen

11 december 2018

in De Veer

De Veer (…. wat een uitdaging Jeannette!)

Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog in Nederland worden mijn ouders geboren in een dorp in de buurt van Leiden.

Mijn vader komt van een boerderij, mijn moeder uit een familie van ‘ambtenaren’. Via de padvinderij vinden zij elkaar en ze trouwen in 1963. Vanwege de baan van mijn vader gaan ze, ver van hun familie, in Twente wonen, waar zijn collega’s bij mijn geboorte komen ‘Kraomschudden’. Anderhalf jaar later krijg ik er in Noord-Limburg een broertje bij en 3 jaar daarna in de Haarlemmermeer een zusje. In 1972 verhuizen we met ons gezin naar Breda, waar ik op de lagere en middelbare school zit, tot ik in 1982 “op kamers” ga in Eindhoven. In de zomer van 2017 vieren we met de hele familie dat mijn ouders 45 jaar in Breda wonen. Helaas is daar voor mijn vader geen jaar meer bij gekomen.

In 1984 breng ik voor het eerst een bezoek aan Heeg: Met Derk, die ik in Eindhoven heb leren kennen, ga ik een weekje langs bij zijn ouders Henk en Wil. Zij vieren vakantie met het hele gezin in Gaastmeer. Friesland is hun vaste vakantiestek, want de vader van Henk is er geboren en getogen en hij heeft er veel familie wonen. Tussen het zwemmen, vissen, zeilen, surfen en truien breien door gaan we natuurlijk ook Heeg in. Ik snap meteen waarom zij hier jaarlijks naar toegaan en sindsdien ben ik ook zo veel mogelijk van de partij.

Op een mooie zomerdag ergens halverwege de jaren 80 doe ik met Henk een boodschap in Heeg en in de etalage van de makelaar hangt een foto van een boerderij prachtig gelegen aan het water. Meteen stapt hij een telefooncel in en even later maken we op de terugweg naar Gaastmeer een tussenstop. Na een rondleiding door huis en tuin zitten we met een kopje thee bij het raam met dat prachtige uitzicht. “Je zou hier toch wonen… wat een droom zou dat zijn,” peins ik.

Na een weekje Friesland ga ik weer naar Eindhoven, waar ik de HBO-J afmaak. Derk maakt inmiddels films op de Vrije Academie in Den Haag. Er gaat een hele tijd voorbij en ik vergeet het huis. Totdat ik hoor dat Derk zijn ouders het gaan kopen!

In 1986 vind ik niet meteen werk, maar verveel me niet: ik pas op allerlei leuke kinderen, volg cursussen, organiseer activiteiten in kinderboekwinkel de Boekenberg en zet met een aantal mensen een kinderfilmprogramma op. Tussendoor reizen Derk en ik regelmatig op en neer tussen Eindhoven en Den Haag.

In juli 1987 verhuis ik daar ook naar toe. Als ik op een goeie dag, wandelend door de nieuwe buurt waar ik ben gaan wonen, een buurthuis binnen stap, kan ik daar meteen aan de slag. Binnen het Haags sociaal cultureel werk onderneem ik met veel plezier activiteiten met jeugd van allerlei leeftijden en nationaliteiten en hun ouders. Misschien naar aanleiding van mijn functie in het meidenwerk, waar in 1990 “Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid” dé slogan is, besluit ik om weer een studie op te pakken, Pedagogische Wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Tussen de drukte van Den Haag en Amsterdam door trouwen we en bezoeken we natuurlijk regelmatig Heeg, waar Henk en Wil inmiddels hun huis verbouwen om er permanent te wonen.

Na een jaartje ga ik fulltime studeren terwijl Derk in een leefgroep voor jongeren aan de slag gaat. In 1992 wordt onze dochter Pandora geboren! Ruim twee jaar later studeer ik af en in 1995 komt Brecht erbij! Als zij ruim een jaar oud is ga ik weer buitenshuis werken, eerst bij SKW Woerden en vervolgens ga ik voor Humanitas in Gouda Home Start opzetten en coördineren. Wat me vooral aanspreekt is het vraaggericht werken: hoe kun je zo goed mogelijk aansluiten bij de vraag en behoefte van ouders en (jonge) kinderen en hen zo een steuntje in de rug bieden. Daarnaast is het mooi om de kwaliteiten die vrijwilligers in huis hebben verder te helpen ontwikkelen en zo goed mogelijk te benutten.

In 1998 doet zich plotseling de mogelijkheid voor om het huis naast (opa) Henk en (oma) Wil te kopen. We moeten binnen een paar dagen beslissen. Na ruim 11 jaar wonen in ‘die mooie stad achter de duinen’, heb ik er goeie vriendinnen, ben actief op school en crèche, heb een leuke baan op redelijke reisafstand. En Friesland lijkt zo ver… Maar dan denk ik terug aan mijn eerste gedachte tijdens dat kopje thee in dat huis aan het water… Ongeveer een half jaar later rijden we in een vrachtwagentje het erf op waar de Friese vlag wappert naast onze nieuwe voordeur.

Pandora en Brecht gaan naar groep 3 en 1 van de St. Jozefschool, waar ik leuke vriendinnen maak en waar ik, in de tijd die ik over heb naast mijn baan, bij allerlei gelegenheden te vinden ben. Actief mee brainstormend over sint-, kerst- en gezinsvieringen en over hoe we het op school nóg leuker kunnen maken. Zo ontstaat later bijvoorbeeld de ‘gangcommissie’ die met de kinderen creatief aan de slag gaat om de oude school wat “op te pimpen”.

Omdat ik erg van zingen houd, sluit ik me aan bij het Willekoar. In 2001 stap ik over naar ‘Kapsones’. Met dit groepje vrouwen zing ik nog steeds met plezier! Maar 2001 wordt vooral om een andere reden heel bijzonder: we worden verblijd met de geboorte van onze zoon en broertje Sjoerd!

In 2002 ga ik aan de slag op de jeugdafdeling van bibliotheek Sneek, met opa Henk en oma Wil als vaste oppas. Ik ben mijn hele leven al enthousiast over alles wat met kinderen, lezen, boeken en cultuur te maken heeft. Mijn moeder heeft me minstens 12 jaar voorgelezen en als kind al speelde ik ‘bibliotheekje’. Ook op de Universiteit had ik jeugdliteratuur als vak. Het jeugd- en schoolbibliotheekwerk is daarom “echt mijn ding”.

Ik krijg, vooral de eerste jaren, veel ruimte om projecten te bedenken en uit te voeren, lesprogramma’s te maken en samen te werken met scholen en andere culturele instellingen. Daarom blijft het werk steeds boeiend. Jammer dat er binnen deze sector zoveel bezuinigd is, terwijl aandacht voor taal en lezen van jongs af aan zo belangrijk is. (Voor)lezen heeft een bewezen positief effect op de woordenschat, spelling, grammatica en het tekstbegrip van een kind: Ook draagt het bij aan het begrijpen van de wereld en het ontwikkelen van de fantasie.

De interesse voor boeken en taal heb ik gemeen met Derk. Zijn passie blijft niet onopgemerkt, want in 2005 verschijnt zijn eerste jeugdboek (en er volgen er meer!) De Nationale Voorleesdagen van 2007 zal ik nooit vergeten. Die week overlijdt heel plotseling oma Wil. Met liefde dragen we zoveel mogelijk bij aan de zorg voor opa Henk, die aan dementie lijdt. Hij overlijdt 2,5 jaar later ook. Het valt niet mee om zonder hen de draad weer op te pakken, maar gelukkig blijft het huis naast ons niet lang leeg. Mijn schoonzus Marloek komt er wonen!

Pandora en Brecht gaan na de middelbare school beiden studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens een bezoekje aan hen kom ik in het OLVG terecht. Daar blijkt dat ik een zeldzame cyste in mijn hoofd heb zitten. Een hersenoperatie in de zomer van 2014 volgt. Ik heb dus te maken met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH). Dat betekent in de praktijk vaak dat iemand sneller moe en overprikkeld is en meer moeite heeft met focus, concentratie en dingen onthouden. In mijn geval komt er later ook epilepsie bij. Dit is niet altijd gemakkelijk, maar ik probeer er met liefdevolle steun, vooral van Derk, het beste van te maken en het leven gaat door! Het wordt in 2015 verrijkt met de komst van onze prachtige kleindochter Mara! Leuk om te zien: ook zij is meteen een echte boekenwurm!

In alle jaren dat ik hier zo mooi en met plezier woon, heb ik vele fijne mensen leren kennen. Daar horen zeker ook onze ‘buurvrouwen’ bij, met wie we minimaal eens per jaar bij elkaar komen om iets gezelligs te doen. De veer geef ik graag aan één van hen door. Ik kijk er al naar uit en wens je heel veel plezier met het schrijven van de volgende veer Willemke!