De Veer

 

Mijn naam Hotze Jongstra en ik heb de veer gekregen van mijn gezellige buurman Johannes, waarvoor dank.

Ik ben in 1973 in Heeg op It Sypke geboren als laatste in een rij van vijf jongens en ben opgegroeid in een liefdevol en gezellig gezin. Door mijn oudere broers was het altijd een komen en gaan van vrienden en kennissen. Een erg gezellige tijd met altijd veel drukte. Mijn hele jeugd heb ik prettig in Heeg doorgebracht met vooral veel tijd op en in het water. Ondertussen heb ik zelf ook een mooi gezin samen met Bertilde en ben ik trots op mijn drie prachtige zoons Kyle, Tom en Menno. Tom en Menno gaan allebei naar de RSG in Sneek en Kyle studeert Fiscaal Recht en Rechtsgeleerdheid aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.

Ik heb de lagere school onbezorgd doorlopen op It Wrâldfinster en ben daarna naar Sneek gegaan naar de toenmalige LTS Elektrotechniek. Ik zette vroeger al met enige regelmaat het ouderlijk huis in het donker, dus daar moest maar eens wat kennis bij gezocht worden. Dit ging mij echter zo gemakkelijk af dat ik doorgestroomd ben naar de MTS, richting Werktuigbouwkunde, zeg maar de boutjes en de moertjes. Deze heb ik keurig doorlopen, inclusief stageplekken, voordat ik naar de HTS in Leeuwarden ging. Daar heb ik Algemene Werktuigbouwkunde gevolgd met een lange stageperiode bij vliegtuigbouwer OGMA in Lissabon, Portugal. Op de HTS raadden de docenten mij aan om naar de universiteit te gaan, maar ik vond het toen wel best. Achteraf had ik mijn opleiding toch graag afgesloten met de studie Technische Natuurkunde in Groningen, omdat natuurkundige processen als energie en warmte mij aanspreken, maar helaas toen niet doorgezet. Al met al dus het lange, vooral praktische, traject doorlopen, maar wel een traject waarbij ik ook zelf kan maken wat ik bedenk.

Mijn werkzame leven begon ik al vroeg met het schoonmaken van de bakkerij van Terpstra en dat werd al snel uitgebreid met garderobeklusjes bij mijn broer in discotheek d’Ald Wal. Vrijwel gedurende mijn hele studieperiode heb ik hier bijverdiend als barkeeper en uitvoeren van technische klussen. Na de studie heb ik eerst nog een blauwe maandag als bemiddelaar gewerkt bij een uitzendbureau, maar dat bleek al snel niets voor mij te zijn. Mijn eerste “echte” werk kwam toen ik door een jeugdvriend werd gevraagd om bij Nauta Bussink ontwerpwerk aan reuzenraderen te doen. Dit heb ik twee jaar met veel plezier gedaan, waarbij ik ontzettend veel geleerd heb. In de avonduren en in de weekenden was ik in die tijd regelmatig te vinden op de haven en werf van Hoora Watersport waar ik vele gezellige uren met Erik en Vera Meijer aan tafel heb gezeten om mooie systemen te bedenken en uit te werken voor de bouw van hun Hoor valken. Erik is met zijn technische kennis en “out of the box” denken een groot voorbeeld voor mij geweest.

In 2000 ben ik begonnen in mijn huidige baan bij het Koninklijk Nederlands Lucht- en Ruimtevaart Centrum (NLR) bij Vollenhove. Daar ben ik begonnen in het composietlaboratorium, waar we nieuwe vliegtuigmaterialen en nieuwe constructies van koolstof ontwerpen en maken. De afgelopen tien jaar handel ik voor de testafdeling nieuwe testaanvragen af van grote luchtvaartbedrijven als Airbus, Airborne, Boeing en Bombardier. Ik inventariseer en maak het plan van aanpak voor vaak innovatieve testen die als doel hebben het vliegen veiliger en zuiniger te maken. Soms ingewikkeld, maar altijd uitdagend.

Omdat ik veel bezig ben met managementtaken moet er ook een praktische en fysieke hobby tegenover staan. In mijn geval is dit de hobby houtbewerken in de breedste zin van het woord. Op mijn achttiende heb ik mijn eerste houten tafel gemaakt van oude kerkbalken en vanaf dat moment werd het alsmaar gekker. Het huis van mijn ouders aan It Sypke had twee oude ornamenten in de vorm van adelaars. Die heb ik nagemaakt in mahonie en zo heb ik meerdere houtsnijwerken vervaardigd, waaronder een voordeur in Heeg. Verder vind ik het een uitdaging om objecten te maken die men niet direct verwacht van hout. Zo heb ik voor een goede vriend en collega het voorrecht gehad om voor hem en zijn vrouw trouwringen te maken van edelmetaal gecombineerd met zebranohout. Verder onder anderen een houten wastafel, een fiets van teakhout, schemerlampen en twee SUP-boards waar ik op zomeravonden graag een rondje mee door het dorp vaar.

Al met al bevalt het dus prima in Heeg.

Graag geef ik de veer door aan Eva Meijer. Succes met de veer Eva!

 

 

 

 

 

 

Ik ben Johannes Krol en woon samen met Nynke en onze kinderen Finne en Minte bijna 2 jaar in Heeg. De kinderen zitten in groep 4 & 6 van de St. Josefschool en Nynke werkt als docent Beeldende Vorming in het praktijkonderwijs in Sneek. We voelden ons meteen thuis in Heeg, een open dorp en leuke buren. Een dorp dat bruist. Het Heegermeer en de Poelen doen me denken aan mijn jeugd aan het Bergumermeer waar ik veel heb gevist en met bootjes prutste. We hebben een Valkje en een stalen schouwtje in het water liggen. Zo nu en dan maken we een tochtje over de Poelen en picknicken we op een mooi plekje. Daar worden we helemaal blij van.

Ik ben geboren in Jistrum en ben dan ook een ‘Waldpyk om utens’. Volgens Nynke zit er Fries/Italiaans bloed in mijn familie. Het zou goed kunnen, want pit hoort bij me. Dat is eigenlijk wel mooi, want Heeg heeft ook pit. De mensen zijn bevlogen en zetten zich in voor een duurzaam dorp. Om Heeg een beetje mooier achter te laten voor onze kinderen.

Ik ben inmiddels betrokken bij Duorsum Heech en vind het mooi om te zien hoe Heeg zelf het heft in handen neemt. Zoals de energiegroep die met het oog op de energietransitie een prachtig initiatief op poten zet om Heeg duurzaam te voorzien van warmte & energie. Het zou fantastisch zijn als het Heeg lukt om dit als een van de eersten in Nederland voor elkaar te krijgen. Maar ook de betrokkenheid bij het beschermen van de laatste grote dorpsbomen tegen rooien, geeft aan dat Heeg leeft. Het besef dat we een geheel zijn met onze omgeving en de natuur, dat vind ik mooi.

Ik ben ook imker en vind het belangrijk dat bijenvolken hun eigen gang kunnen gaan. Bijen bestaan tenslotte al iets van 20 miljoen jaar. Ik heb mijn bijenkasten bij biologische boeren staan (o.a. de Gouden Boaiem) en hier op de volkstuin in Heeg. Toch weet iedereen dat het slecht gaat met de bijen. In de laatste 25 jaar is 75% van de insecten verdwenen. Er is dus wel wat aan de hand. De omstandigheden zijn verslechterd. Sinds kort ben ik ook de imker van de bijenstal in het Heempark. Dit vind ik prachtig, want er komen jaarlijks iets van 30 scholen naar het Heempark om in de bijenstal het verhaal over de bijen te horen. We vertellen ze ook dat het de afgelopen jaren steeds moeilijker wordt voor de bijen om voldoende honing te verzamelen. Dat de bijen zouden verhongeren als we ze niet bijvoeren. Dat er te weinig bloeiende planten in de omgeving staan van Heeg staan.

Vanuit het Heempark zetten we ons daarom in voor meer bloeiende planten in en om Heeg. Op deze manier vergroten we het voedselaanbod voor de honingbijen, maar ook voor de wilde bijen en andere insecten. Het mooie is dat deze insecten weer worden gegeten door vogels. Op deze manier snijdt het mes aan twee kanten. We hebben het voormalig Foekematerrein ingezaaid met bloemenzaad en gaan dit binnenkort doen in een deel van het Heempark. Daarnaast gaan we koolzaad inzaaien op het stuk weiland tussen Veenstra transport en het Heempark. We zijn heel blij met de medewerking van iedereen om dit mogelijk te maken. Dit initiatief sluit mooi aan bij de groenvisie ‘Heech yn it Grien’ die kiest voor insectenvriendelijke beplanting en we kunnen zelf ook meehelpen door bijenvriendelijke planten in onze tuinen te zetten. Ik hoop dat we met z’n allen van Heeg een mooi bloemrijk dorp kunnen maken voor de bijen en insecten en om van te genieten.

Qua school ben ik een echte laatbloeier. School was in de eerste plaats een plek om vrienden te ontmoeten en leren interesseerde me niet zo. Na allerlei omwegen bleek ik tot mijn verbazing toch nog te kunnen doorstromen naar het HBO en heb voor een studiekeuze getwijfeld tussen Landschapsarchitectuur, Archeologie of Milieukunde. Milieukunde was in de jaren ’90 hot en is het geworden. Naar ‘van Hall-Larenstein’ in Groningen en daarna heb ik bij Paques in Balk stagegelopen. Dit beviel van beide kanten zo goed dat ik meteen na de diplomering bij Paques ben gaan werken. Daar heb ik de afgelopen 25 jaar van alles gedaan en ben ik de laatste jaren teruggegaan naar de ontwikkelafdeling om samen met collega’s van de buitenlandse vestigingen te werken aan productvernieuwing. Het managen van de verschillende (bedrijfs)culturen en het zoeken van de balans tussen innovatie en resultaat vond ik leuk om te doen. Toch ben ik gestopt bij Paques en ga ik nu iets heel anders doen. Dit besluit heeft te maken met een heftige periode zo’n 6 jaar geleden. Door een middenoorontsteking belandde ik op de Intensive Care van het St. Antonius Ziekenhuis met een hersenvliesontsteking. Het was een spannende tijd, maar gelukkig is het allemaal goed afgelopen.

Deze gebeurtenis was het begin van een zoektocht op mijn vraag, waarom ik vanuit het niets zo ziek kon worden. Ik ben in aanraking gekomen met preventieve gezondheid en heb hierin verschillende opleidingen gevolgd. Het is fascinerend als je steeds beter begrijpt hoe mooi we in elkaar zitten. Het is een wonder hoe alles werkt. Het is een wonder dat alles nog werkt. De kennis uit deze opleidingen heb ik in eerste instantie vooral voor eigen gebruik ingezet. Het idee om ook andere mensen te helpen om hun gezondheid te verbeteren groeide en daarom start ik binnenkort als slaapcoach. Slaapgebrek is een groeiend probleem en de kwaliteit van slapen heeft een grote invloed op onze gezondheid en functioneren. Op dit terrein is nog veel winst te behalen en daar ga ik mee aan de slag.

Alles verandert en Heeg deint mee. Heeg is een dorp om trots op te zijn. Ik geef de veer door aan iemand die een mooi technisch talent heeft en regelmatig gezellig komt buurten. Succes met de veer Hotze.

Mei freonlike groetnis,

Johannes

De Veer van Carin van Kester

11 maart 2019

De Veer, ik lees hem met veel plezier sinds we begin vorig jaar ons huis in Heeg kochten. Als je nog niemand kent in Heeg, dan is het fijn om de persoonlijke verhalen van “zomaar” mensen om je heen te lezen. Het helpt om mij thuis te gaan voelen… en nu viel ‘ie zomaar in […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Willemke Huitema

22 februari 2019

Heleen belde mij met de vraag of ik de veer wil overnemen. Ze zei dat ze direct aan mij moest denken. En de veer blijft dan nog even op de Burd, is haar redenatie. Ik kijk even naar mijn krukken waar ik al twee weken mee rondscharrel door het huis. Ik bedenk dan dat ik […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Jeannette Nieuwenhuis

9 november 2018

Heeg. De plaats waar ik het langst in mijn leven gewoond heb…. Mijn naam is Jeannette Nieuwenhuis en ik ben geboren in een groot oud huis, net buiten Lisse in 1965. Mijn vader had een bollenbedrijf, hoe kan het ook anders… Hij reisde een groot deel van het jaar op Scandinavië, voornamelijk Finland, om bollen […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van John van de Velden

21 oktober 2018

  Nietsvermoedend ben ik bezig met de voorbereidingen van de vergadering van Plaatselijk Belang, wanneer Tineke binnenkomt en zegt “John, kan ik je even spreken. Ik weet niet of iedereen er bij mag zijn”. Wat nu? Is het eerste wat door mijn hoofd schiet, maar al snel blijkt dat ik de eer heb de ‘Veer’ […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Cordula Paques

14 juli 2018

Wandelend, kletsend en genietend van het mooie weer zijn Hermi en ik onderweg tot we bij de splitsing komen, waar onze wegen zich weer scheiden. Op dat moment kijkt ze me aan en zegt: ‘Ik heb nog een serieuze vraag. Ik heb deze maand de Veer gekregen en nu is het aan mij deze weer […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Hermi Miedema

19 juni 2018

Typisch een man!! Die buurman Chris van GB4! Haha. Op het allerlaatste moment, vlak voor het inlevermoment van zijn veer, zet hij mij voor het blok.  Hij kleedt het mooi in, dat wel. “Hermi”, zegt hij…”Elke keer schrijven er ‘import’ mensen een stukje voor de veer, en nou ja.. jij als rasechte Hegemer ….ennuh anders […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Chris van Haarlem

25 april 2018

Als nieuwe inwoner van Heeg wil ik mij graag via “de veer van” aan jullie voorstellen. Chris van Haarlem geboren 22 april 1966 te Balk. Opgegroeid in Woudsend als oudste zoon van Meester Ad en juffrouw Anneke die daar nog steeds op de Iewâl wonen. Na de lagere school naar de Van Swinderen MAVO in […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Ruud de Groot

3 april 2018

Ruud, volgens de burgerlijke stand, Rudi Cornelis de Groot. Geboren in 1942 aan een gracht in Amsterdam, helaas niet binnen de “grachtengordel” maar in West en wel in het gedeelte dat destijds Landlust werd genoemd. Ik ben daar ook “getogen”. We woonden op de 3e verdieping op ca. 75 vierkante meter in een buurt van […]

Lees het volledige artikel →