Verhalen

Sinds 1 januari 2019 zijn Stefan de Jong en zijn vrouw Caroleyn de trotse eigenaren van het warenhuis. Sindsdien hebben ze samen met vader Jan rustig gewerkt aan de overgang van vader op zoon, zoals dat al meerdere keren in de familie De Jong heeft plaatsgevonden. Natuurlijk is het zo langzamerhand wel tijd voor een gesprekje… En dat wordt weer een telefoon gesprek, jammer genoeg. Tis niet anders in deze tijd. We praten met z’n drieën op speaker. Stefan verdwijnt af en toe om even wat feiten met zijn vader te checken, grappig!

Sinds 1890, zoals ook op de gevel staat, is de onderneming in het bezit van de familie De Jong. Het begon allemaal met de broer van de overgrootvader van Stefan… Het verhaal komt dichterbij op het moment dat Jan de Jong, na het plotselinge overlijden van zijn vader, ineens de volgende generatie van winkeliers was. Samen met zijn broer Kees nam hij de winkel over in 1973. Na enige tijd is Kees verderop in de straat zijn eigen winkel in watersport artikelen begonnen.

De naam Novalux kwam van een keten van winkels, waarbij De Jong een tijdje was aangesloten. We praten nu over de negentiger jaren. Dit heeft maar een korte tijd geduurd, maar de naam is nog een tijdje op de gevel blijven staan, vandaar… Ok dat is ook weer opgeklaard!

Warenhuis en Drogisterij De Jong is de naam, luid en duidelijk!!

Stefan en Caroleyn hebben rustig de tijd genomen om hun eigen draai aan de winkel te geven. Daarbij konden ze de hulp van vader Jan goed gebruiken. Dat werkte voor beide partijen prima, want op deze manier kon Jan óók rustig aan de nieuwe situatie wennen. Alleen nu, in deze corona tijd, hebben ze Jan gevraagd om thuis te blijven. Ja, we hebben het toch wel over een zeventiger en laten we alsjeblieft geen extra risico’s lopen. Straks, als het weer rustiger wordt in de wereld, gaan ze eens kijken hoe het verder gaat.

Intussen is Caroleyn samen met Jantien druk in de winkel. Ze komt uit Eindhoven, maar daar hoor je niks van omdat ze al sinds haar 11e jaar in Sneek is komen te wonen met haar familie. Eigenlijk is ze kapster van beroep. In 2002 kwam ze Stefan tegen en sinds 2014 gelukkig getrouwd met hem. Samen hebben ze 2 zoons van 7 en 5 jaar. Zal een drukke bedoening zijn!! Ze heeft nog een hele tijd als kapster gewerkt, maar daar kwam een einde aan ten tijde van haar 2e zwangerschap. Nu dus in de winkel! Best een druk bestaan denk ik……

Gelukkig heeft ze aan Jantien een enorme steun. Zij heeft bij de overname aangegeven, dat ze de drogisterij ook graag wil overdragen, maar wel wil blijven werken. Zo gezegd, zo gedaan en iedereen gelukkig!! Fijn.

Stefan is de 4e generatie van de familie de Jong, die de winkel runt. Dat doet hij part time, omdat hij nog een baan heeft bij drukkerij De Vries in Sneek. Daar werkt hij als stanser. Dat is werk in ploegendienst en dat komt nou toevallig wel weer heel goed uit in verband met de winkel. Hij is een beetje onregelmatig, maar toch regelmatig in de winkel, als je snapt wat ik bedoel……

Stefan en Caroleyn zetten samen de strategie uit. Ze willen een moderne uitstraling aan de winkel geven. Een goede drogisterij zijn met daarnaast een mooie cadeau winkel. En ook een huishoud- en een speelgoedafdeling. Het streven is om goede kwaliteit te verkopen voor een goede prijs. Stefan checkt regelmatig het internet om op de hoogte te zijn van de geldende prijzen. Ze willen immers prijstechnisch concurrerend zijn én blijven. Op die manier willen ze graag de Hegemers kunnen bedienen!! Belangrijk!

Het internet is niet altijd goedkoper of beter. Dat wil Stefan graag duidelijk maken.

Het is hun streven dat ze een winkel zijn waar mensen graag terugkomen, omdat ze er de vorige keer zo leuk en goed geslaagd zijn. Hegemers én passanten!!

Veel succes.

Agnes de Groot

 

 

Harmen werd in 1920 geboren in een klein, schamel huisje achter de ‘Wijde Steeg’ (nu afgebroken). Hij woonde er met zijn ouders Klaas Haringa en Tietje Wispelwey, zijn broer Klaas en met zijn zussen Baatje en Hiske. Ondanks het lekke, tochtige onderkomen, waarin elk sanitair ontbrak, had hij dierbare herinneringen aan zijn ouderlijke woning. Een kind hoeft klaarblijkelijk niet in een paleis te wonen om zich ‘thuis’ te voelen.

Zijn jeugd was er een van armoede. Er was bv. geen geld om Harmen door te laten leren. Acht jaar lagere school was het hoogst haalbare. Als 14-jarige werd hij naar Osingahuizen gestuurd om daar te gaan werken in de zuivelfabriek. Hij werkte lang in de zuivel en klom op tot chef kaasmaker.

Na de oorlog, die hij gedeeltelijk doorbracht in Lemelerveld (Ov), ontmoette hij zijn oude buurmeisje Eke Hofstra weer. Zij trouwden en gingen wonen aan de ‘Rintjepoel’ achter ‘it Fabryk’. Na weer een korte uitstap naar Overijssel, belandde het jonge gezin in Oldeboorn en daarna in Franeker. Maar het verlangen naar de Súdwesthoeke bleef en de laatste jaren van hun leven brachten Harmen en Eke door in Sneek. Vlak bij zijn geliefde Heeg!

Het gebrek aan scholing speelde altijd een grote rol in het leven van Harmen. Maar toch weerhield het hem niet om zijn talenten te benutten en zijn liefde voor Fryslân te laten blijken. Harmen schreef !!! Verhalen, romans, kinderboeken en gedichten….. Héél veel gedichten! Allemaal in het Fries want hij had ondertussen zijn Fryske aktes gehaald.

Zijn grote voorbeeld was Rintsje Klazes Zijlstra, óók een volksdichter uit Heeg. De bewondering voor zijn vroegere dorpsgenoot leidde tot het samenstellen van de bundel: ‘Neiklank fan ’t ferline’. In 1980 kwam ook Harmen z’n droom uit. Zijn eerste gedichtenbundel werd uitgegeven: ‘Wylde Blommen’. Er volgden meer bundels en tot aan zijn dood is hij blijven dichten.

Harmen reisde graag maar toch bleef Fryslân voor hem ‘it bêste plak’ op ierde’! Hij hield van de Friese taal en zijn liefde voor Heeg is in veel van zijn gedichten terug te vinden. Het oude Heeg bestaat niet meer maar Harmen is teruggekeerd naar het dorp van zijn jeugd. Hij ligt begraven op het kerkhof van de Hagha kerk, naast zijn vrouw en bij zijn familie.

1980: Wylde Blommen *

1981: Ikel en Boekel ûnder de reuzen : kinderboek *

1983: Fuotprinten nei kimen fan hope *

1984: Neiklank fan ’t ferline : samengestelde bundel Rintsje Klazes Zylstra ?

1989: Weagjend libben ( eigen uitgave) *

* Niet meer te verkrijgen

 

Reade Wolkens (geschreven in 1983, had ook nu geschreven kunnen zijn…)

 

Wat wolle Sil it wetter Eangst
jimme sizze, heger as waret om ús hinne!
reade wolkens de lippen komme? Alle minsken
oan in Of sykje om in
koperen loft? wurdt de glêzen Hân…!
reinbôge
It is faaks ta in brêge?
dat de tiid
hast om is?

Zoals bekend kon de opening van de gedichtenroute met de gedichten van mijn vader Harmen Haringa op 25 mei dit jaar door Corona niet doorgaan. Om zijn 100ste geboortedag niet helemaal aandacht loos voorbij te laten gaan, hebben wij, zijn kinderen, hem herdacht.  Naast het leggen van bloemen, hebben wij het gedicht ‘Reade Wolkens’ gelezen. Het geeft een treffend beeld van de tijd waarin we leven.

Op foto van links naar rechts: Simon Haringa, Tytsia Haringa en Klaas Haringa

Hartelijk dank en groetnis,

Simon Haringa

Herinneringen aan de jaren 1945 – 1950

18 juni 2020

Wanneer ik deze kleine klompjes weer zie. Komen er bij mij weer herinneringen boven uit de jaren 1940. Klompen waren hier toen een dagelijks schoeisel voor de werkende mens, en kinderen liepen er op naar school, waar in de gang onder de kapstok voor de klompen een bergplaats was. Klompen kocht je toen bij Hettinga […]

Lees het volledige artikel →

Hoe dan ek, it libben giet troch…

18 juni 2020

Op Keningsdei krij ik in appke fan Lida, se wol in rûntsje fytse en dan by my in bakje kofje drinke. Ik app werom, ‘de oranje tompoes stiet klear en de flagge wappert.’ Buorman Marcel hat fan ‘e moarn de flaggestokhâlder by my oan ‘e muorre skroefd ûnder tasicht fan syn dochter Iza mei har […]

Lees het volledige artikel →

Heeg – 15 April 1945 –

14 mei 2020

Een heugelijke datum die nog altijd in mijn geheugen staat gegrift. Nooit zal ik die vergeten, ook al was ik nog maar 7 jaar op die datum. Op mijn huidige leeftijd, 82 jaar, ben je natuurlijk veel vergeten uit je jonge jaren, maar voor deze datum geldt dat niet. Ik had eigenlijk alleen maar oorlogsjaren […]

Lees het volledige artikel →

All You Need …

14 mei 2020

Joh, Robert ten Brink komt naar je toe dit voorjaar!! En dat hebben we allemaal te danken aan Fleur Roos. Zij was op 11 april jl. te zien in het programma All You Need Is Love… Fleur Roos. Ze dacht dat ze een prachtige stage plaats gevonden had in Spanje. Ze zou met paarden gaan […]

Lees het volledige artikel →

Ut myn Corona deiboek…

14 mei 2020

Woansdei 8 april Ier en betiid… Moarns om 04.30 rint myn wekker ôf, nee, ik hoech nergens hinne, mar der is wer in bysûnder natuer ferskynsel oan it firmamint te sjen… de Supermoanne. As der wat bysûnders waartenimmen falt oangeande stjerren of planeten, dan wol ik dat as it heal kin ek sjen. Dizze Supermoanne […]

Lees het volledige artikel →

Hoe sfeervol!!!

16 april 2020

In deze rare tijden gaan de dingen even anders dan we gewend zijn, maar we laten ons natuurlijk niet kisten!! En dus zeg ik nog steeds wel: tijd voor een gesprekje…. Maar dat wordt een wel heel ander soort gesprekje, namelijk via de telefoon! En aan de “andere kant” van de lijn heb ik Tineke […]

Lees het volledige artikel →

Heech fan Alds

16 april 2020

Meije (Gerke) Walinga in geboren Heechemer en hjir opgroeit, is ûnderwizer wurden. En hat syn pensjoen helle yn Rijssen, dêr kriche hy der nocht oan om op te skriuwen oer it ferline fan syn jongejierren hjir yn Heech. Hy skriuwt oer nei  tsjerke en skoalle gean, it boatsjen en hoefolle winkeltsjes en bakkers er doe […]

Lees het volledige artikel →

Oan bannen lein troch it Coronafirus…

16 april 2020

Lúkse probleem… Oeral yn ‘e wrâld stekt it coronafirus de kop op. Noch sa’n twa wike tegean, hâld ik der hieltyd mear rekken mei dat myn reis nei Jordanië en Israël wol ’s net troch gean kin. Noch ien wike te gean, falt der in skriuwen fan Dalstra Reisen op ‘e matte… ast yn in […]

Lees het volledige artikel →