De Veer

Sinds oktober vorig jaar woon ik aan de Harinxmastrjitte 57 in Heeg. Hier heb ik het voormalig restaurant ‘Puur genieten’ overgenomen, ook wel bekend als ‘T en T’. Nu heet het ‘Eterij de Notaris’ en ik hoop hier een bloeiende en succesvolle zaak van te maken. Mijn naam is Luuk Klinkert en ik ben in 1960 geboren in Groningen. Maar ik heb ook Friese roots, want mijn vader is geboren in Kollum. Veel van mijn familie woont nog in Kollum, Buitenpost en Dokkum. Ik heb 2 kinderen, Thomas is 34 en Anne is 32. Ze wonen in Deventer en Amsterdam en doen het hartstikke goed! Mijn vrouw Jacqueline Oranje is tot mijn groot verdriet in januari 2020 plotseling op 61-jarige leeftijd overleden.

Na mijn middelbare school heb ik de Hotelschool gevolgd in Tilburg en na mijn militaire dienstplicht ben ik gaan werken bij Van der Valk in Apeldoorn. Hier ben ik jarenlang bedrijfsleider geweest tot ik in 1996 besloot voor mezelf te beginnen. In Twello, bij Deventer, ben ik mijn eerste restaurant gestart. De zaken gingen goed, ik nam in de loop der jaren andere restaurants over en op het hoogtepunt was ik eigenaar van vier bedrijven. Ik kwam steeds meer in de rol van ‘regelaar’ terwijl het mijn passie is om met mensen om te gaan. Ik merkte dat het echte contact met mijn gasten erbij inschoot.

In 2010 hebben we de zaken verkocht en besloten Jacqueline en ik het over een heel andere boeg te gooien. We namen een hotel over in Winterberg, Sauerland. Dit hebben we met veel plezier gedaan, zoals te zien was in het Tros-programma ‘Ik Vertrek’. Maar met de kou en de sneeuw hadden we het op een dag wel gehad – we vertrokken opnieuw, nu naar het zonnige en warme Spanje waar we een restaurant overnamen. Ook bij deze avonturen werden we gevolgd door het programma ‘Ik Vertrek’ – een geweldige ervaring die ons veel gasten en nieuwe vriendschappen heeft opgeleverd.

Na enkele jaren werd toch duidelijk dat we Nederland misten. De eerste kleinkinderen kwamen er aan, de gezondheid van onze ouders werd slechter en dan is 1700 km best ver weg. We hebben het restaurant van de hand gedaan en hebben eerst, na jarenlang hard werken, een lekker lange vakantie genomen. Met onze camper hebben we bijna een jaar door heel Europa gereisd, ik werkte hier en daar als kok, beetje geld verdienen, maar vooral voor de lol. In 2017 viel ons oog op een advertentie waarin een hotel in Tubbergen ter overname werd aangeboden. Na diverse onderhandelingen kwamen we tot een akkoord en streken we neer in het gemoedelijke Twente. ‘Brasserie-Hotel de Notaris’ zo ging het heten – Jacqueline verzon de naam, het logo maakte ik zelf.

Na een hele drukke decembermaand in 2019 waren we moe en wilden we er een weekje tussenuit. We boekten begin januari 2020 een zonvakantie en samen hebben we een hele fijne tijd gehad. Uitgerust en klaar voor een nieuw seizoen in ons hotel reden we van het vliegveld terug naar Tubbergen. Tijdens die autorit is Jacqueline totaal onverwacht overleden aan een dubbele longembolie met een acute hartstilstand tot gevolg. Twee maanden later, in maart, kwam opeens de corona lockdown en heb ik de beslissing genomen om de exploitatie van het hotel te verkopen. Ik wilde ‘ergens’ een nieuwe start maken.

En ‘ergens’ – dat is Heeg geworden! Dit pand stond al een tijdje leeg en toen ik er de eerste keer in rondliep voelde het direct goed: prachtig terras aan het water, sfeervol interieur waar ik mijn eigen draai nog aan kon geven. Een groot deel van de inventaris van Brasserie-Hotel de Notaris in Tubbergen heeft hier in Heeg een tweede leven gekregen en komt prima tot zijn recht in Eterij de Notaris. De naam heb ik behouden, als eerbetoon aan Jacqueline. En in het woord ‘eterij’ zit de laagdrempeligheid van De Notaris: lekker eten, niet duur, gezellig genieten van spijs en drank!

Het bevalt mij goed in Heeg. Ik heb het hier naar mijn zin: het dorp is mooi en levendig en de mensen die ik ontmoet heb zijn aardig! Ik ben van plan hier voorlopig te blijven en hoop steeds meer mensen te leren kennen. In de zomermaanden gaat dat vast vanzelf. We hebben nu al meer dan genoeg werk en hebben zelfs al een aantal vaste gasten. De komende maanden zullen hectisch zijn. Maar ik stroop mijn mouwen op en ga er alles aan doen om van deze plek weer een succes te maken.

En als straks in de wintermaanden de rust is weergekeerd, hoop ik dat Eterij de Notaris een ontmoetingsplek wordt voor de Heegemers. Waar je de dagelijkse dingen met elkaar bespreekt, staand aan de bar met een kopje koffie. Waar je op adem komt, even niks hoeft – alleen te genieten van een heerlijke maaltijd. Waar je samen een feestje viert en proost op het leven. Waar mensen je kennen en begroeten.

Kortom, een plek waar je je thuis voelt!

 Ik geef de veer door aan Esther Kuik, kunstenares in Heeg.

 

We, Sandra Teerink en ik, verhuisden op 16 december 2016 naar de Wilheminawyk 4 (toen nog 2 en 4). Het ene huis met een garage in de tuin van no 3 het andere met een ligplaats in de Weisleat, beiden met recht van overpad. De garage voor de Eend en bij de ligplaats hoorde een Oostzeejol, nu JOL genaamd. Die was helemaal alg groen maar wel compleet met tuig en zelfs waddenkaarten uit 1982. In het vaarseizoen ligt deze op de Weisleat in een box aan de Weisleat. Ook namen we van Joke Tekstra een motorbootje over dat nu onder de naam van HINNE EN WER heen en weer vaart van Wilhelminawyk naar onze ligplaats bij ZEILAND HEEGERMEER waar nu onze sleper/ijsbreker EIDER ligt. In begin zeventiger jaren begon de familie Versloot (moeder El, vader Jan en twee zoons Leo en Erik) een Zeilschool op de Gouden Boaijum tegenover de jeugdherberg.

Leo en ik deden allebei biologie aan de SOL (Stichting Opleiding Leraren in Utrecht). Naast biologie deed ik wiskunde en maakte veel muziek, Barok, Jazz, Folk. Ik speel blokfluit, dwarsfluit, klarinet, saxofoon, trekzak, gitaar en ik zing. (ik heb ook een bevoegdheid muziek voor het middelbaar onderwijs). Ik werd verleid om naar Heeg te komen met onder andere het feit dat er een tafeltennistafel was. Het zeilen zat bij ons in de familie op dat moment hadden we een Vermeulen schouw op Loosdrecht dus wat betreft zeilen kwam ik niets te kort. Tot mijn verrassing stond in de boerderij een klavecimbel waarop Jan, de vader van Leo, speelde. Ik had altijd mijn dwarsfluit en muziek bij me en dit heeft ertoe geleid dat we 43 jaar samen muziek hebben gemaakt. Vele kleine concertjes werden er verzorgd, onder andere in de grote ruimte van de boerderij. Jan was ook een bekwaam organist en zo hebben we in vele kerken in Friesland gespeeld ook in Heeg, maar het meest in Sandfirden met het Bilts Barok Consort.

Naast zeil les heb ik bijna alles gedaan wat er te doen was, boten opknappen, zeilen repareren na een dag harde wind (we begonnen met gehuurd materiaal), zelfs toen door ziekte de keuken gedraaid moest worden schrok ik daar niet voor terug (maar 60 is toch iets anders dan 4, ik deed de recepten van mijn moeder x 15). In diezelfde tijd kwam ik terecht in Muiden waar een schipperscursus werd gegeven door Frans Eisenloeffel. Daar ik met mijn gitaar en liedjes voor veel sfeer zorgde werd ik al snel tot schipper benoemd. En ach een skûtsje of een schouw wat maakt het uit. De zeilschool was lid van de WSH en op onze vrije zondag deden we mee met wedstrijden. Met de Centaur werden we een keer eerste. Bij de prijsuitreiking in de T&T bar kwam ik in contact met de bemanning van een BM van zeilschool het Molenhuis uit Woudsend. Zij waren een skûtsje aan het tuigen en hebben uiteindelijk vanuit Groningen 10 weekenden schipperscursus gedaan in Muiden. Toen het optuigen klaar was heb ik met hun de Maidentrip gedaan en bij het droogvallen op Engelsmanplaat gezegd: Als je hem ooit wil verkopen wil ik hem wel hebben, maar dan haal ik die verlenging van 2,5 meter er tussen uit.

In 1984 was het zover. Ingekort bij Blom in Hindeloopen, nieuw tuig van Molenaar, en op de naamborden DRIE GEBROEDERS 1911 UTRECHT. Meteen in 1985 strontrace varen. Uiteindelijk vijf keer gedaan. We voeren dat skûtsje met zijn beiden: mijn toenmalige vriendin, Cornelie Ploeg en ik, dus een strontrace met vier was pure luxe. We wonnen de prijs voor de minst gebruikte motorminuten (0 min). Toen we een paar jaar later definitief bij de zeilschool gingen liggen is UTRECHT in HEECH veranderd. Die CH maakte dat we vaak in het Fries aangesproken werden. Ik kan die taal goed verstaan en lezen, bij het spreken heb ik mijn aarzelingen: er zijn zoveel soorten Fries. Cornelie is in 1994 bij Reid op de vuurtoren van Workum gaan wonen. Mijn volgende partner Marieke had drie zoons, dus dat paste mooi bij de DRIE GEBROEDERS.

Heeg is een mooi vertrekpunt, we gingen vaak naar het Hofmeertje of de Hop bij Sandfirden. Aan boord waren 10 kooien, dus er waren vaak gasten mee. Twee keer heb ik een sabbatical genomen en met de DRIE GEBROEDERS gereisd via het wad naar de Oostzee in de zomer en in de winter door de Franse kanalen op de motor. Het voor Frankrijk gemaakte opklapbare stuurhuisje staat nu achter ons huis als rookhuisje. Door Berlijn en Parijs varen hoort bij de hoogtepunten.

In 2007 kwam de HOOP OP ZEGEN, een paviljoentjalk uit 1910 te koop en verkocht ik mijn huis in De Bilt om aan boord te gaan wonen. De piano ging ook mee. Met dit schip had ik al in mijn Eisenloeffeltijd met gasten gevaren. De laatste 10 jaar lag zij in Rotterdam als woonschip. Met behulp van foto’s en een zeer bekwaam bevriend ijzerwerker het schip weer teruggebracht naar de staat van 1930, het jaar van de inbouw van de eerste motor, en opnieuw getuigd.Na een half schooljaar Texel kwamen we via Edam weer in Heeg te liggen. In 2009 ben ik met Sandra getrouwd in Purmerend, een jeugdliefde en zeilmaatje. Onze bruiloft werd natuurlijk gevierd op Zeilland Heegermeer, perfect verzorgd door Hannah en Leo. Onze huwelijksreis was met de DRIE GEBROEDERS naar het Hofmeertje. Waarna ze is verkocht en nu als GEERTE ROSA door het leven gaat.

Wegens een Auto-immuunziekte (Sarcoïdose) ben ik met mijn 60ste met keuzepensioen gegaan. Vaak reed ik op en neer van Hoorn naar Heeg en op een gegeven moment leek het ons logisch in Heeg te gaan wonen met als consequentie dat Sandra tot haar pensioen drie dagen ging forensen. Het werd de Wilhelminawyk waar twee huizen naast elkaar te koop kwamen. Gebrek aan energie maakte dat we de HOOP OP ZEGEN geruild hebben voor de EIDER voormalig UQ4. De HOOP OP ZEGEN vist nu onder zeil als UQ4 VERANDERING vanuit Lauwersoog. Inmiddels is mijn energie weer redelijk op peil door een goede therapie.

In Heeg heb ik veel mensen leren kennen door in de activiteitencommissie van It Heechhûs en in het bestuur van buurtvereniging Tusken it Wetter te gaan. Ook het regelmatig uitlaten van een oppas hond heeft daar zeker toe bijgedragen. Ook Bridgen levert leuke contakten op. Tijdens mijn wandelingen maak ik veel foto’s, af en toe te zien op Facebook (fries landschap #Heech en natuur in Friesland). Ik maak inmiddels weer muziek met het trio Plamure: piano, cello en fluit/blokfluiten. Met de pianist heb ik in mijn Utrechtse tijd al 12 jaar samen gespeeld en opgetreden. Hij ging in 2003 al naar Molkwar. We maken Barok en Salonmuziek en openen dit jaar het seizoen van de Spylder in Warns op 19 september (coronavolente). Heel prettig vind ik dat men elkaar begroet in Heeg, in ieder geval buiten het zomerseizoen. Dat trof me jaren geleden al aangenaam dat ook de kinderen die je tegen kwam gewoon hoi zeiden.

Als we niet met de EIDER of de JOL onderweg zijn kan je ons nog treffen in twee trapkano’s van het merk Hobie die ook nog kunnen zeilen met een rood en een blauw zeiltje, ideaal voor een rondje Poelen of een tochtje Luts. Ook in deze rare coronatijd is Heeg ideaal, je kan een rondje Heempark doen of wat rond huis scharrelen, kippen houden, varen, schaatsen of fietsen met E-bike of tandem. Er is voldoende winkelaanbod met de COOP, slagerij Wierda, drogist de Jong enz…. Wat in Heeg kan, doe ik daar, zo maakte Pier Piersma nieuwe zwaarden, Jan Miedema de fokkehuik en mastkleedje, Scheepsmotoren Heeg loste motorproblemen op, Jouke van der Heide en Piet Hettinga vernieuwde het platte dak en goot, Attema zorgt voor onze auto en benzine, Kooistra en Kuiper voor onze E-bikes en buitenboordmotor, Veensta-Voolstra voor 1001 artikelen, Piso voor technische zaken en we hebben de diverse horeca-gelegenheden alle uitgeprobeerd. De verdere verbouwing gaan we met onze buurman Cor Flapper en Boubedriuw Heech doen dit najaar.

Kortom wij gaan hier niet meer weg.

Ik geef “de veer” door aan Luuk Klinkert van “Eterij de Notaris” Harinxmastrjitte 57.

 

 

 

De Veer van Joost Aulbers

10 mei 2021

Eigenlijk is deze veer ook van Josette (José) Schippers – Aulbers. Wij wonen in het voormalige schoolmeester huis van de Jozefschool Harinxmastrjitte 14.Eerst even iets rechtzetten uit de vorige veer van Chris de Boer: Ik ben de linker – en niet die linkse- buurman en Chris is de rechter- en niet die rechtse- buurman. Kleine […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Christiaan de Boer

10 april 2021

37 jaar geleden ben ik geboren in het mooie stadje IJlst. Daar 8 jaar gewoond te hebben met mijn 2 zussen, broer en ouders zijn wij verhuisd naar Tjerkwerd. Een klein dorpje tussen Bolsward en Workum. Daar is ons zusje nog geboren. Mijn ouders hebben daar destijds een boerderij gekocht waar wij als kind een […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Pieter de Boer

5 maart 2021

Hallo, ik ben Pieter de Boer. In 1982 ben ik geboren in IJlst. Ik heb hier 8 jaar gewoond samen met mijn ouders, 2 zussen Minke en Maria en mijn broertje Chris. Ik heb hier een hele leuke tijd gehad. Daarna zijn mijn ouders naar Tjerkwerd verhuisd en daar is mijn jongste zusje Andrea geboren. […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Tobias

3 februari 2021

Mijn naam is Tobias ten Hoeve en woon sinds 2014 op de De Daam 7 in Heeg samen met Riemke de Hoop en onze twee lieve kinderen Tessa en Rinze. Ik ben geboren in Heeg op 3 mei 1973 op de Koaldyk 3. Mijn ouders heten Harm ten Hoeve en Lenie Veenstra. Mijn vader is […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Martje

7 januari 2021

Dank je wel Gjalt en Iris Marije, dat jullie mij de veer hebben doorgegeven, (Gjalt is bevriend met mijn zoon Cor, dat is onze link). Zelf ben ik Martje Attema, dochter van Feike Attema en Riemke Osinga, en in december a.s. 45 jaar getrouwd met Anne de Hoop en we hebben 4 kinderen en 5 […]

Lees het volledige artikel →

De veer van Gjalt, Iris-Marije, Jasper en Jildert

29 november 2020

Hallo, Wij zijn de nieuwe bewoners van de Simmerkrite 3. We wonen hier samen met onze twee zoontjes Jasper en Jildert. Op 19 augustus was het dan eindelijk zover, we kregen de sleutel van ons nieuwe huis op de Simmerkrite 3. De eerste paar weken zijn we flink aan het klussen geweest, de bovenverdieping is […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Edwin Krol

19 november 2020

Geachte Heegemer, Het is 1 september klokslag 11.00 uur in het warme Heeg. De telefoon geeft een rilling waarna ik zie een bericht te krijgen van mijn medemuzikant Henk Agema. Er schijnt een misverstand te zijn ontstaan waarbij we moeten kijken naar een oplossing. Het misverstand kwam van eerder vermelde whatsapp berichten waarbij de tekstinhoud […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Henk Agema

3 september 2020

Beste Heegemers, Het grote moment is dan ook voor mij aangebroken, mijn officiële eigen pagina in de Sylboade. Mijn naam is Henk Agema en zoals de oplettende lezer misschien nog heeft onthouden, de overbuurman van Joris Honings die de vorige keer deze rubriek voor zijn rekening mocht nemen. Net als Joris en Barbara wonen wij […]

Lees het volledige artikel →