De Veer

Goeie,

Mijn naam is Rinze Haiko Veenstra, jongste zoon van Fimme en Aaltje Veenstra-Schriemer. (Fimme en Aal)

Ik ben geboren op 19 juli 1971, de hekkensluiter van 3 broers & 3 zussen, op de Tsjerkesleatswei 7 te Heeg. Daar tegenover zat toen Veenstra transport en staalbouw Nauta. In 1976 is Veenstra transport verhuisd naar Lytshuzen 26 en wij verhuisden mee naar Lytshuzen 24 naar een mooie nieuwe woning. Ik ben daar opgegroeid, er was altijd wel wat te beleven en te doen. Voor de nieuwbouw van Veenstra Transport destijds waren er rondom het bedrijf brede sloten gegraven om zand te winnen voor het ophogen van het terrein. Deze brede sloten waren voor ons en velen uit Heeg een mooie zwemplaats.

In 1978/79 de strenge winter met veel sneeuw en wegen slecht begaanbaar, toen kwamen de chauffeurs eten bij ons, die vanwege het slechte weer ook niet naar huis konden, mem Aal had altijd wel een bord over. Ze sliepen in de garage in hun vrachtwagen, mooie tijd was dat. In 1983 ben ik begonnen als autowasser en wagens in de rij te zetten bij Veenstra, in 1986 ben ik begonnen in de werkplaats, het werk bestond toen veelal uit verven, spuiten en wagens doorsmeren, dat doorsmeren moest toen nog tussen de 10.000 en 15.000 km, vandaag de dag zit het er wel 100.000 km in, een heel verschil. De motoren gingen ook veel minder lang mee bij 1.000.000 km moesten ze worden gereviseerd, dat deden we zelf. Nu kunnen de meeste motoren de 2.000.000 km halen.

In 1990 rijbewijzen gehaald en toen op de vrachtwagen rijden als er een chauffeur vrij of ziek was, mooi werk maar is nooit mijn vaste werk geworden. Ik was liever in de garage, wat doen met de handen. Zoals vrachtwagens opknappen, restaureren en spuiten. Eén van deze wagens staat sinds 2007 in het Daf museum in Eindhoven, een Daf 3300 Space Cab uit 1985. Zelf heb ik nog een Ford V8, met precies zo één is Veenstra na de oorlog begonnen.

Januari 1992 overleed mijn Heit op 61 jarige leeftijd, veel te jong. Ik was toen 20 jaar, dat was een hele nare tijd! Heit heeft meer dan 45 jaar bij Veenstra transport gewerkt en was de eerste chauffeur bij W. Veenstra en zonen te Heeg. Daarna kwamen zijn 5 broers in dienst bij Pake Wessel en Beppe Maaike. Zij vormden later met hun zessen de directie van Veenstra transport.

In Maart 1994 ben ik samen gaan wonen met Hillie Bouma in Sneek, maar we kennen elkaar al vanaf 1987 uit de tijd van d’ Ald Wal natuurlijk. Na anderhalf jaar in Sneek gewoond te hebben op het Martiniplein 9 boven het tapijthuis Oude Koemarkt van schoonvader Wibbe Bouma, zijn we verhuisd naar de Helling 23 in Heeg, daar hebben we gewoond tot 1998. In tussentijd was onze nieuwbouw woning klaar op de Homeie 27 waar we onze intrek in namen en nu nog steeds met veel plezier wonen. Hier zijn onze 3 kinderen geboren, Nynke, Femke en Fimme.

Van 1999 t/m 2004 heb ik bij Wiersma transport Bolsward gewerkt in de werkplaats, ook een Fritom bedrijf. In 2004 werd Wiersma samengevoegd met Veenstra. Toen was ik weer in Heeg werkzaam. Dat zelfde jaar ben ik voor mijn eigen begonnen in truckbanden, eerst in een kleine loods in Sneek en halve dagen bij Veenstra in de garage. In 2006 ben ik met mijn kleine zelfstandige onderneming van Sneek naar mijn huidige bedrijfslocatie in Heeg verhuisd, waar ik de werkplaats van Altenburg fundering techniek (FTH) kon huren, dit was de ideale kans daar ik wel wat meer ruimte kon gebruiken voor mijn inmiddels uitgebreide handel in Trucks & Trailers. Daar het vrachtwagen rijden ook nog altijd aantrekkelijk voor mij blijft, maar als eenmansbedrijf kan je niet al die taken vervullen en de vraag naar chauffeurs toch wel groot is, zijn er nu 3 chauffeurs bij mij in dienst en 2 chauffeurs als oproepkracht. Een gezellig en goed  team waarmee ik als bedrijf nog graag wat jaren mee verder wil😊

Als afsluiter draag ik graag de veer over aan Rimmer Grondsma, mijn buurjongen en (stap) maat van de jaren 80/90. Succes Rimmer!

Hartelijke groet,

Rinze Haiko Veenstra

Ik ben Suzette Engelsma en samen met Klaas en onze drie zonen wonen wij op de Alde Skatting op de boerderij in de bocht, ‘mei de hynders’.

Omdat Klaas meer ruimte zocht voor het beoefenen van zijn passie, de Friese paarden, kwam deze boerderij op ons pad. Inmiddels bieden wij ook stalling aan een verscheidenheid van paarden en pony’s; een prachtig gezicht als ze in de zomer in het weiland lopen maar ook als ze op stal staan en rustig en tevreden aan het eten zijn. Hoewel ik het houden van paarden mooi vind, ben ik beter in het beheer ‘fan it foarein’. Met het huishouden en tuinieren – met mooi weer – heb ik niet echt hobby’s, meer liefhebberijen; kook graag en onderwerp mijn 4-koppige (vaak kritische) jury graag aan mijn probeersels.

Wij kwamen in Heeg na 17 jaar gewoond te hebben in Offingawier. Wij begonnen daar als jong getrouwd stel uit Zuid-Afrika. In de tijd dat we (vooral Klaas) een oud huisje bewoonbaar maakten, werden onze drie jongens daar geboren.

Zelf ben ik geboren en getogen in Kaapstad. Mijn moeder en broer en zussen wonen er ook. Na een jaar op de universiteit werd mij duidelijk dat een beroep als lerares niet helemaal mijn ‘ding’ was. En toch bleek dat het vak Nederlands in mijn pakket toch later handig van pas zou komen…

Ik deed een studie in ‘Health and Beauty Therapy’, een internationaal erkend diploma, wat mij ook de mogelijkheid zou bieden om in het buitenland te kunnen werken. Dit mooie beroep heeft mij veel interessante werkgelegenheden geboden. Ook veel toeristen behandeld uit het buitenland die in het mooie Kaapstad aan de voet van de Tafelberg kwamen overwinteren. Zo werd mijn nieuwsgierigheid naar reizen ook geprikkeld. Samen met een vriendin beoogde ik een groepsreis te maken met jongeren uit verschillende landen.

Tijdens een weekendje weg met dezelfde vriendin naar een ‘volstruisplaas’ (struisvogel boerderij) in Oudtshoorn zaten wij na een rondleiding aan de koffie met een groepje gidsen gezellig te kletsen. Er kwam een jongen bij ons tafeltje zitten, duidelijk een toerist (lees Hollander ;). Hij heette Klaas Engelsma en met behulp van een fotoboekje vertelde hij over Friesland waar de Friese koeien vandaan komen maar ook vooral de prachtige zwarte parels, de Friese paarden. Hij liep stage voor zijn studie werktuigbouwkunde en koos ZA omdat er een actief Fries paardengenootschap was. We zagen foto’s van oliebollen bakkende familieleden, ringrijdende mensen in klederdracht en een stjelpboerderij in het Friese landschap. Wij vertelden Klaas over onze voorgenomen reis naar Europa en wij wisselden telefoonnummers uit.

In de daaropvolgende weken trokken wij samen op met nog twee ander Nederlandse studiegenoten en wij lieten hun het mooie van Kaapstad zien. Al gaande ontstond er, om het zoals ze in First Dates zeggen: een ‘klik’ en we hadden veel ‘raakvlakken’ – ondanks het feit dat we zo ver van elkaar opgroeiden. Tegen de tijd dat Klaas vertrok naar Nederland was het gevoel wederkerig dat we ‘iemand ontmoet hebben…’ We hielden contact door elkaar wekelijks een brief te schrijven.

Een halfjaar later was het eindelijk zover: ik kwam voor het eerst naar Nederland om aan de rondreis te beginnen, maar eerst een paar dagen bij de familie van Klaas te logeren. Onuitwisbare eerste indrukken: de boerderij, hun taal, het eten… en de warmte en belangstelling waarmee ik in hun gezin werd opgenomen. Maar de kou! Het was april 1987. Het voelde alsof ik voor een open vrieskist stond.

Ik maakte met mijn vriendin de rondreis door Europa… een onvergetelijke ervaring om in veertig dagen met leeftijdsgenoten zorgvrij rond te trekken van land tot land. Een feest!

Na de rondreis kwam ik weer ‘thuis’ in It Heidenskip en besloot om in plaats van in Londen te gaan werken, de resterende 4 maanden in Nederland/bij Klaas te blijven. Klaas was nog aan het studeren en ik verdiende een zakcentje als serveerster in een restaurant in Workum. Een heel nieuwe ervaring waar ik veel lol had met de stamgasten om mijn ‘gekke taaltje’. Van de hoogtepunten waren ook deelname aan ringsteek wedstrijden samen met Klaas.

Weer terug in Kaapstad, en na nog een jaar briefwisseling kwam Klaas op bezoek voordat hij in dienst moest en we maakten met mijn VW kever een reis van 10.000 km door Namibië, toen nog bekend als Zuidwest-Afrika. Door de Caprivistrook tot in het Okavango moeras in Botswana, vier weken lang. Daarna moest Klaas in militaire dienst in Nederland – voor hem een reuze omschakeling om na de zomerse temperaturen van Afrika te bivakkeren in een tentje in hartje winter!

Het jaar daarop ging ik weer op bezoek naar Friesland, deze keer voor 9 maanden en ik kreeg, dankzij een goed, door Klaas geschreven sollicitatiebrief, een baan als schoonheidsspecialiste in Lauswolt bij een nieuw ingerichte Beauty Centre. We kregen bezoek van (voor mij toen nog onbekende) BN’ers maar het was geweldig om in zo een mooie omgeving te werken met fantastische personeelfeestjes en interessante gasten en leuke collega’s. Daar heb ik ook voor het eerst zwezerik gegeten en toen ik vroeg wat dit heerlijke hapje was kreeg ik het antwoord: ”de Koningin eet zwezerik”!

Toen mijn verblijfsvergunning afgelopen was gingen Klaas en ik samen terug naar Zuid-Afrika. Klaas vertrok met het doel om te emigreren…, kreeg een baan buiten Kaapstad en weekends waren we samen. Nadat Klaas mijn ouders om toestemming vroeg om te trouwen, zijn we verloofd geraakt (op de Tafelberg!) en een halfjaar later zijn we getrouwd. Klaas zijn broer Jan, met wie hij de liefde voor de paarden deelde kwam met zijn vriendin Anita de familie vertegenwoordigen. Het politiek-economische klimaat begon te veranderen in ZA en een halfjaar later besloten we dat als we ergens een nieuwe toekomst wilden opbouwen wij een moeilijke keuze moest maken… De rest is geschiedenis.

Inmiddels wonen wij hier al 13 jaar en wij voelen ons verbonden met Heeg; mede dankzij de school en de kerkelijke gemeente waren we snel gesetteld.

Vanaf de Kromme Jelte wensen wij iedereen een fijne tijd toe de komende feestdagen.

En nu geef ik de veer door aan Rinze Veenstra…

 

 

De Veer van Wytske Sijbrandij-Cnossen

7 november 2021

Toen de Veer van Esther naar Inge ging was ik al enigszins voorbereid op het verzoek of ik daarna De Veer wilde gaan schrijven. En inderdaad mijn vermoeden werd bevestigd en natuurlijk toen ook nog Hannah aanbood dan een leuke foto te zullen maken, ben ik achter de laptop gekropen. Mijn naam is Wytske Sijbrandij-Cnossen […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Inge Hens

12 oktober 2021

  Dankjewel Esther, voor de veer. Mijn naam is Inge Hens, ik ben ruim 61 jaar geleden geboren in Brabant, in het dorp Waalre, net ten zuiden Eindhoven. Mijn vader werkte bij Philips, mijn moeder stond voor de klas. Ik heb een oudere broer die nog steeds in Brabant woont en een jongere broer die […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Esther Kuik

12 september 2021

Beste Hegemers, Esther Kuik is mijn naam ik ben 39 en voel me echt thuis in Heeg iets dat voor mij best bijzonder is. Ik ben al vele personen geweest in mijn leven en elk hoofdstuk was een avontuur. Hoe vervelend periodes ook geweest zijn, ik had ze niet willen missen. Want zo gaat het […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Luuk Klinkert

8 juli 2021

Sinds oktober vorig jaar woon ik aan de Harinxmastrjitte 57 in Heeg. Hier heb ik het voormalig restaurant ‘Puur genieten’ overgenomen, ook wel bekend als ‘T en T’. Nu heet het ‘Eterij de Notaris’ en ik hoop hier een bloeiende en succesvolle zaak van te maken. Mijn naam is Luuk Klinkert en ik ben in […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Paul van Schaick

7 juni 2021

We, Sandra Teerink en ik, verhuisden op 16 december 2016 naar de Wilheminawyk 4 (toen nog 2 en 4). Het ene huis met een garage in de tuin van no 3 het andere met een ligplaats in de Weisleat, beiden met recht van overpad. De garage voor de Eend en bij de ligplaats hoorde een […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Joost Aulbers

10 mei 2021

Eigenlijk is deze veer ook van Josette (José) Schippers – Aulbers. Wij wonen in het voormalige schoolmeester huis van de Jozefschool Harinxmastrjitte 14.Eerst even iets rechtzetten uit de vorige veer van Chris de Boer: Ik ben de linker – en niet die linkse- buurman en Chris is de rechter- en niet die rechtse- buurman. Kleine […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Christiaan de Boer

10 april 2021

37 jaar geleden ben ik geboren in het mooie stadje IJlst. Daar 8 jaar gewoond te hebben met mijn 2 zussen, broer en ouders zijn wij verhuisd naar Tjerkwerd. Een klein dorpje tussen Bolsward en Workum. Daar is ons zusje nog geboren. Mijn ouders hebben daar destijds een boerderij gekocht waar wij als kind een […]

Lees het volledige artikel →

De Veer van Pieter de Boer

5 maart 2021

Hallo, ik ben Pieter de Boer. In 1982 ben ik geboren in IJlst. Ik heb hier 8 jaar gewoond samen met mijn ouders, 2 zussen Minke en Maria en mijn broertje Chris. Ik heb hier een hele leuke tijd gehad. Daarna zijn mijn ouders naar Tjerkwerd verhuisd en daar is mijn jongste zusje Andrea geboren. […]

Lees het volledige artikel →